"Het is geen keuze, dit is wie ik ben" – de standaardleugen
De mantra 'Het is geen keuze, dit is wie ik ben' keert keer op keer terug in opiniestukken over genderidentiteit. Maar een subjectief gevoel is geen argument, en het herhalen ervan verandert de biologische werkelijkheid niet. Dit stuk ontleedt waarom de slogan functioneert als morele chantage om het debat te smoren.
Wij geven niets om je slaapkamer
Laten we helder zijn. De overgrote meerderheid van de mensen geeft geen fuck om wat jij in bed doet. Of je een man of een vrouw begeert, of beide, of niemand – dat is privé. Volwassenen die instemmend met elkaar seks hebben, mogen dat doen. Discriminatie op grond van geaardheid is in Nederland terecht verboden. Niemand hoeft "genezen" te worden van homoseksualiteit. Dat gevecht is in dit land gewonnen.
Het probleem begint pas wanneer de letterbak oneindig wordt uitgerekt en medische verminking tot "zorg" wordt verklaard.
Van geaardheid naar lichaamsaanpassing
Homoseksualiteit is een seksuele oriëntatie. Genderidentiteit is iets anders: een subjectieve beleving die claimt dat iemands "echte" geslacht losstaat van het biologische lichaam. Die claim wordt vervolgens gebruikt om hormonen te geven en gezonde organen te verwijderen, met mogelijke gevolgen voor de vruchtbaarheid (bron) – en dat alles te presenteren als medisch noodzakelijke, levensreddende zorg.
Dat is geen emancipatie. Dat is een ideologische overwinning die de geneeskunde ondergeschikt maakt aan zelfdiagnose. Vooral bij adolescenten en jonge volwassenen, die vaak kampen met comorbiditeit (autisme, trauma, depressie, sociale druk), is dit onverantwoord. De bewijskracht voor medische transgenderzorg bij jongeren is volgens de Gezondheidsraad laag tot zeer laag (bron). De Cass Review noemde dit een terrein met "opvallend zwak" bewijs (bron), en de Zweedse Socialstyrelsen beveelt puberteitsremmers en cross-sex hormonen bij minderjarigen alleen binnen onderzoek of in uitzonderlijke gevallen aan (bron).
"Dit is wie ik ben" is geen argument
Iemand kan oprecht geloven dat hij in het verkeerde lichaam is geboren. Dat gevoel kan intens en pijnlijk zijn. Maar een gevoel maakt de biologie niet ongeldig. Een man die zich vrouw voelt, blijft een man. Een vrouw die zich non-binair voelt, blijft een vrouw. Chirurgie en hormonen creëren geen nieuw geslacht; wie na verwijdering van de geslachtsklieren geen eigen geslachtshormonen meer aanmaakt, blijft hormonen nodig hebben, omdat het risico op botontkalking anders toeneemt (bron), en de meeste trans personen gebruiken volgens de Gezondheidsraad levenslang geslachtshormonen (bron).
Wanneer die interventies onderdeel worden van de politieke letterbak, en wanneer kritiek daarop wordt afgedaan als haat of ontkenning van iemands bestaan, dan hebben veel mensen – terecht – een probleem. Niet met jouw slaapkamer. Wel met de eis dat de samenleving, de wet, de sport, de gevangenissen, de taal en de geneeskunde meegaan in een ontkenning van de biologische realiteit.
"Het is geen keuze" is een slogan, geen argument. Het is een poging om een betwiste ideologische claim buiten discussie te plaatsen. Die discussie is hard nodig. En ze mag niet worden gesmoord onder een deken van morele chantage.