Kamer wil genderneutrale wc's — terwijl niemand erom vraagt
De Tweede Kamer wil genderneutrale toiletten invoeren als signaal van diversiteit en inclusie. Onderzoeken tonen aan dat 64 procent van Nederlanders en zes op de tien scholieren hier tegen zijn, terwijl het praktische bezwaren oproept.

In april 2026 werd bekend dat de Tweede Kamer genderneutrale toiletten wil invoeren in het eigen gebouw. De motivering: 'diversiteit en inclusie' zijn 'belangrijke elementen' van de organisatie. Niet hygiëne, niet capaciteit, niet een concreet probleem — maar een signaalfunctie. Het toilet als beleidsverklaring.
Het opmerkelijke aan dit soort besluiten is dat de mensen om wie het zogenaamd gaat, er niet om vragen — en de mensen die ermee moeten leven, er niet op zitten te wachten:
Uit een peiling van mei 2026 blijkt dat 64 procent van de Nederlanders geen genderneutrale toiletten wil. NRC berichtte dat zes op de tien Nederlandse scholieren liever geen genderneutrale wc op school hebben — met meisjes die aangeven zich er onveiliger of ongemakkelijker te voelen. Waar gemengde toiletten zijn ingevoerd, klinken vooral praktische klachten: langere rijen voor vrouwen, minder privacy, meer ongemak.
Beleid begint normaal bij een probleem: er is iets stuk, en de overheid repareert het. Hier is de volgorde omgekeerd. Er is een ideologisch uitgangspunt — sekseonderscheid is achterhaald en moet uit de publieke ruimte — en dat uitgangspunt zoekt toepassingen. Dat de feitelijke gebruikers er in meerderheid niets in zien, doet er in die logica niet toe; hun bezwaren gelden als iets wat 'weggenomen' moet worden met voorlichting, niet als input.
Vrouwen en meisjes noemen in onderzoeken consequent dezelfde punten: minder gevoel van veiligheid, ongemak bij menstruatie, en het verlies van een van de weinige seksegescheiden ruimtes in het publieke domein. Voor meisjes op middelbare scholen is dat geen abstractie.
Er bestaat een oplossing waar vrijwel iedereen mee kan leven: behoud gescheiden dames- en herentoiletten en voeg waar nodig een individuele, afsluitbare ruimte toe die voor iedereen toegankelijk is. Iedereen geholpen — maar die oplossing levert geen signaal op, en om het signaal is het te doen.
Een parlement dat tegen de uitdrukkelijke voorkeur van tweederde van de bevolking in 'een signaal afgeeft' via het sanitair, bedrijft geen volksvertegenwoordiging maar opvoeding.