Geen Moederdag maar 'Jij-dag': de taalgids die moeders wegschrijft
Een inclusieve taalgids adviseert het vervangen van Moederdag door 'Jij-dag' omdat het woord 'moeder' niet inclusief genoeg zou zijn. Dit artikel stelt dat deze taalverandering een ideologisch beleid zonder maatschappelijk draagvlak vertegenwoordigt.
Een taalgids adviseert om Moederdag te vervangen door 'Jij-dag' — want het woord 'moeder' zou niet inclusief genoeg zijn. Het is het zoveelste voorbeeld van taalbeleid dat gewone woorden schrapt om een ideologisch punt te maken, zonder dat iemand erom vroeg.
In juli 2026 werd bekend hoe een 'inclusieve taalgids' tot stand kwam die adviseert om Moederdag om te dopen tot 'Jij-dag'. De redenering: niet ieder kind heeft een moeder, niet iedere ouder die zorgt identificeert zich als moeder, en dus is het woord uitsluitend. De oplossing: schrap het woord. Geen Moederdag meer, maar een dag voor 'jou' — wie of wat je ook bent.
De logica lijkt op het eerste gezicht meelevend: er zijn kinderen zonder moeder, en dat kan pijnlijk zijn. Maar kijk wat de redenering werkelijk doet: De uitzondering wordt de regel. Omdat een klein deel van de kinderen geen moeder (meer) heeft, mag niemand het woord nog gebruiken. Het woord is het doelwit, niet het probleem. Een kind zonder moeder is niet geholpen met een 'Jij-dag'; het gemis blijft. 'Inclusie' betekent hier: onzichtbaar maken. Moeders worden uit hun eigen feestdag geschreven.
Taal is de plek waar de genderideologie het eerst landt, omdat taal goedkoop lijkt. Geen wet, geen debat, geen budget — gewoon een gids, een richtlijn, een stijlboek. Maar taal is niet goedkoop. Wie de woorden 'moeder' en 'vrouw' systematisch vervangt, verschuift wat normaal is — en dat is precies de bedoeling. De gids is geen service; het is beleid zonder mandaat.
Zulke gidsen komen vrijwel altijd uit dezelfde koker: communicatieafdelingen en diversiteitsadviseurs. Er is geen moederbeweging die om afschaffing van Moederdag vroeg, geen peiling die er draagvlak voor toont, geen kind dat erom bad. De doelgroep van de wijziging is niet het publiek maar de organisatie zelf.
Drie vragen volstaan. Eén: welk concreet probleem lost de wijziging op, en voor hoeveel mensen? Twee: wat raakt er verloren voor alle anderen? Drie: is hierover iemand geraadpleegd buiten de eigen kring? De Jij-dag zakt voor alle drie. Er is geen meetbaar probleem, het verlies is reëel en niemand is iets gevraagd.
Moederdag afschaffen ten gunste van 'Jij-dag' beschermt geen enkel kind en erkent geen enkele ouder; het schrapt alleen het woord 'moeder' uit de openbare ruimte. Dat is geen inclusie maar taalpolitiek.