"Dit is belangrijker" – de standaardreactie na geweld
Na de aanslag in Berlijn kopte NU.nl dat Pridevierders zich niet laten bangmaken. "Dit is belangrijker." Het is de voorspelbare framing: zichtbaarheid als antwoord op geweld, feest als verzet. Wie kritiek heeft op de ideologische lading van die parade, wordt stilzwijgend bij de vijanden van de vrijheid gezet.
"Dit is belangrijker" – de standaardreactie na geweld
NU.nl kopt dat Pridevierders zich niet laten bangmaken door de aanslag in Berlijn. "Dit is belangrijker." Het is de voorspelbare framing: zichtbaarheid als antwoord op geweld, feest als verzet, de parade als moreel statement. Wie kritiek heeft op de ideologische lading van die parade, wordt stilzwijgend bij de vijanden van de vrijheid gezet.
Geweld is verwerpelijk – de ideologie blijft problematisch
Een aanslag op mensen omdat zij homoseksueel zijn of zich als zodanig presenteren, is barbaars. Daders moeten hard worden aangepakt. Niemand hoort bang te zijn om hand in hand te lopen of een feest bij te wonen. Dat staat niet ter discussie.
Wat wél ter discussie blijft, is de inhoud van de hedendaagse Pride. Die is allang niet meer alleen een viering van het recht van volwassenen om hun seksuele voorkeur te hebben. Het is een platform geworden voor een veel bredere genderideologie: de ontkenning van biologische sekse, de normalisering van "genderidentiteit" als subjectieve waarheid, de promotie van medische interventies bij jongeren, en de eis dat de hele samenleving meedoet aan nieuwe taalregels en categorieën.
Door elke kritiek op die ideologie te verwarren met steun aan geweld, wordt het debat onmogelijk gemaakt. "Laat je niet bangmaken" klinkt dapper, maar functioneert vooral als moreel schild: wie de parade of de bijbehorende claims problematiseert, staat aan de verkeerde kant van de geschiedenis.
Zichtbaarheid als strategie heeft grenzen
Decennia geleden was zichtbaarheid een middel om discriminatie te bestrijden. Homoseksuele mannen en vrouwen wilden laten zien dat zij gewone burgers zijn. Dat heeft gewerkt. In Nederland is de juridische en sociale positie van homo's en lesbiennes sterk verbeterd.
De huidige permanente zichtbaarheidscultus – met steeds radicalere claims – werkt averechts. Hoe luider en ideologischer de boodschap, hoe groter de weerstand bij mensen die geen enkel probleem hebben met iemands privéleven, maar wél met de eis dat sekse irrelevant wordt verklaard, dat kinderen medisch worden behandeld op basis van zelfdiagnose, en dat taal en instituties moeten buigen.
Geweld tegengaan en ideologische overreach bekritiseren zijn geen tegenpolen. Ze kunnen – en moeten – naast elkaar bestaan. Een samenleving die homoseksuele mensen beschermt tegen aanslagen, mag tegelijk weigeren mee te gaan in de ontkenning van biologische realiteit.
"Dit is belangrijker" is geen argument. Het is een slogan die het gesprek moet stoppen. Het gesprek over wat Pride inmiddels is geworden, mag en moet doorgaan.